Η 6^η Mαρτίου έχει καθιερωθεί ως πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας. Με αφορμή αυτή τη μέρα, τη Δευτέρα 7/3/2016, έγιναν δράσεις στο Σχολείο μας.

• Η Β΄ τάξη διάβασε το βιβλίο «Ο Ορφέας και οι νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα» και στη συνέχεια δημιούργησαν  ένα ομαδικό ποίημα, με βάση την ιστορία.
• Η Γ΄ τάξη ζωγράφισε δύο αφίσες με θέμα τη σχολική βία.
• Η Δ΄ τάξη έγραψε και έπαιξε το θεατρικό «Μίλα, μη φοβάσαι.
• Η Ε΄-Στ΄ τάξη έγραψε και έπαιξε το θεατρικό «Η σφυρίχτρα»

 

Μίλα, μη φοβάσαι?

Έγραψαν και έπαιξαν με δαχτυλοκούκλες οι μαθητές της Δ΄ τάξης

Α΄ σκηνή

Μητέρα: Τι έχεις Φοίβο και είσαι τόσο στενοχωρημένος;

Πατέρας: Έγινε κάτι στο σχολείο σου;

Φοίβος: Όχι, όχι, όλα καλά. Είμαι απλά κουρασμένος. Πάω στο δωμάτιό μου.

Μητέρα: Το φαγητό είναι έτοιμο. Ελάτε όλοι στο τραπέζι.

Γιαγιά: Πού είναι τα παιδιά;

Παππούς: Ελάτε γρήγορα, γιατί θα κρυώσει. Έχω μια πείνα, που μου ?ρχεται να φάω προβατίνα.

Γιαγιά: Πάντα λιγούρης ήσουνα. Δεν κρατιέσαι λίγο χριστιανέ μου.

Κατερίνα: Α! τι βλέπω, ξεκινήσατε χωρίς εμάς; Πού είναι ο Φοίβος;

Μητέρα: Εσύ θα μας πεις Κατερίνα. Τι έγινε σήμερα στο σχολείο, που στεναχώρησε τον Φοίβο;

Κατερίνα: Να, μαμά ξέρεις από καιρό τον ενοχλούν κάτι μεγάλα παιδιά.

Πατέρας: Δηλαδή τι του κάνουν;

Κατερίνα: Του βάζουν τρικλοποδιές, τον κοροϊδεύουν και του πετάνε κάτω τα βιβλία.

Μητέρα: Κι εσείς οι άλλοι τι κάνετε;

Κατερίνα: Τίποτα, γιατί τους φοβόμαστε.

Παππούς: Τους φοβάστε; Αύριο να δείτε τι θα πάθουν από τη δική μου μαγκούρα.

Μητέρα: Πατέρα, με τη βία δε λύνονται τα προβλήματα. Αντίθετα η βία φέρνει βία.

Πατέρας: Ούτε με το φόβο όμως λύνονται τα προβλήματα. Πρέπει να δείξετε θάρρος και να μιλήσετε στους δασκάλους σας.

Κατερίνα: Έχετε δίκαιο. Αύριο κιόλας θα το αναφέρουμε στον κύριο Γεράσιμο, τον διευθυντή μας, κι είμαι σίγουρη πως θα βρεθεί λύση.

 

Β΄ σκηνή

Φοίβος: Κατερίνα, σήμερα είμαι πολύ χαρούμενος, γιατί με πλησίασαν κάποια παιδιά όχι για να με κοροϊδέψουν, όπως συνήθως έκαναν, αλλά να μου προτείνουν να μπω κι εγώ στην ομάδα ποδοσφαίρου. Μάλιστα μου ζήτησαν και συγνώμη. Πώς έγινε αυτό; Μήπως έβαλες το χεράκι σου;

Κατερίνα: Ε, ναι κάποιος έπρεπε να τους σταματήσει. Τα είπα όλα λοιπόν στο δάσκαλό μας κι εκείνος με τον τρόπο του το τακτοποίησε.

Φοίβος: Σ? ευχαριστώ πολύ Κατερίνα. Πήρα ένα μήνυμα απ? όλα αυτά. «Μίλα, μη φοβάσαι. Ναι στη φιλία, όχι στη βία».

Κατερίνα: Ποιο μήνυμα πήρε ο Φοίβος παιδιά;

 

Η σφυρίχτρα

Έγραψαν και έπαιξαν οι μαθητές της Ε΄ -Στ΄ τάξης

1^η σκηνή

Γιώργος: Ελάτε παιδιά, πάμε να δούμε αν ο μικρός έφερε τα λεφτά.

Όλα τα παιδιά: Ναι, πάμε.

Συναντούν τον μικρό Αντώνη.

Γιώργος: Μικρέ, τι γίνεται; Πού είναι τα 10 ευρώ, που είπαμε χτες;

Ο Αντώνης δίνει 5 ευρώ.

Μάρκος: Τι είναι αυτά τα πέντε; Εμείς σου είπαμε δέκα. Έτσι και δεν τα φέρεις αύριο, θα τα πούμε καλά?

2^η σκηνή

Χτυπά το κουδούνι για έξω. Ο Αντώνης παίζει με την μπάλα. Μπαίνουν τα παιδιά, του την παίρνουν και τον ρίχνουν κάτω.

Όλα τα παιδιά μαζεύονται γύρω του. Η Μαρίνα βοηθάει τον Αντώνη να σηκωθεί. Ο Αντώνης φεύγει τρομαγμένος.

Μαρίνα: Σας  αρέσει αυτό πού γίνεται; Γιατί το αφήνετε να συμβαίνει; Γιατί μένετε βουβοί; Κι αν μια μέρα το πάθετε εσείς αυτό, αν είστε εσείς στη θέση του, δε θέλετε να σας βοηθήσουν;

Ένα κορίτσι βγαίνει μπροστά και λέει?

 Ιωάννα: Και τι να κάνουμε; Να τους καρφώσουμε;

Μαρίνα: Όταν βοηθάμε έναν φίλο, δεν καρφώνουμε. Αν δεν κάνουμε κάτι, είναι σαν να του βάζουμε κι εμείς τρικλοποδιά.

Ελεονόρα: Είναι πολύ δυνατοί. Φοβόμαστε?

Μαρίνα: Δύναμη παίρνουν από την αδιαφορία μας. Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να τους σταματήσουμε. Υπάρχουν τρόποι, ελάτε να σας πω.

Τα παιδιά βγαίνουν από τη σκηνή.

 3^η σκηνή

Ο Γιώργος και η παρέα του μπαίνουν  στην σκηνή. Τα άλλα παιδιά μιλούν και ο Αντώνης είναι μόνος και διαβάζει ένα βιβλίο. Ο Μάρκος πλησιάζει τον Αντώνη, αρπάζει το βιβλίο του και το ρίχνει κάτω. Μετά φεύγει μαζί με την παρέα του. Φεύγει και ο Αντώνης από τη σκηνή.

Τότε τα παιδιά μαζεύονται και λένε?

Κωνσταντίνα: Μαρίνα, εγώ λέω, να πας να του μιλήσεις.

Ελεονόρα: Κι εγώ θα συμφωνήσω.

Μαρίνα: Ναι, πρέπει να του μιλήσω.

4^η σκηνή

Μπαίνει ο Αντώνης και κάθεται μόνος μέσα στην τάξη. Η Μαρίνα μπαίνει και του μιλά.

Μαρίνα: Καταλαβαίνω τι περνάς. Φοβάσαι, θυμώνεις που δεν μπορείς να τους αντιμετωπίσεις. Νιώθεις ντροπή και πιστεύεις, ότι φταις, γι? αυτό δε μιλάς. Ξέρεις, δεν είσαι μόνος. Στο προηγούμενο σχολείο που πήγαινα, πάθαινα κι εγώ τα ίδια. Οι γονείς μου είχαν χωρίσει και τα παιδιά με κορόιδευαν. Δε μιλούσα και κάθε μέρα ήταν χειρότερα. Με έριχναν κάτω, μου πετούσαν τα πράγματα, ένιωθα όπως εσύ. Περνούσα όλη τη μέρα κρυμμένη και φοβισμένη. Ώσπου μια μέρα τους είδε ο αδελφός μου μα με σπρώχνουν. Με πήρα και μιλήσαμε με τον δάσκαλό μου και τη μητέρα μας. Τελικά βοήθησε να τελειώσει αυτό το κακό. Τότε κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε σε κάποιον, να ζητάμε βοήθεια. Μην ανησυχείς, χρησιμοποίησέ την και θα δεις, ότι δεν είσαι μόνος.

Η Μαρίνα έδωσε μια σφυρίχτρα στον Αντώνη.

 5^η σκηνή

Ο Αντώνης κάθεται μόνος του, κρατώντας στα χέρια του τη σφυρίχτρα. Ο Γιώργος, ο Μάρκος και οι φίλοι τους μπαίνουν στη σκηνή και πλησιάζουν απειλητικά τον Αντώνη. Εκείνος σφυρίζει και όλα τα παιδιά τρέχουν και μπαίνουν μπροστά του για να τον προστατέψουν. Ο Γιώργος και η παρέα του κάνουν πίσω? Η Μαρίνα παίρνει τον Αντώνη και μπαίνουν στη μέση ενός κύκλου που έφτιαξαν οι υπόλοιποι. Όλοι μαζί λένε: “Όχι στη βία, ναι στη φιλία.”

Στο τέλος τα παιδιά τραγούδησαν το τραγούδι της συγνώμης και μοιράστηκαν στους μαθητές της Α΄, Β΄και Γ΄τάξης σελιδοδείκτες που κατασκεύασαν οι μαθητές/τριες των μεγαλύτερων τάξεων.

Συγχαρητήρια στα παιδιά και στη δασκάλα της Δ΄τάξης Χριστοδούλου Φιλίτσα που είχε την έμπνευση και τον συντονισμό των δράσεων.

».