ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Μπορούμε να διδάξουμε στο παιδί μας την ταπεινοφροσύνη και ταυτόχρονα να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή του;
- Το παιδί μας μάς συμπεριφέρεται αλαζονικά κι ας είναι μόνο δέκα χρονών;
- Θέλει να του φέρονται λες και είναι το κυρίαρχο πρόσωπο στο σπίτι ή στην παρέα του;
Ασφαλώς και θέλουμε να νιώθει καλά με τον εαυτό του – αλλά όχι και να θεωρεί ότι κανείς άλλος δεν υπάρχει!
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
Ως πρόσφατα ήταν αποδεκτό πως αν οι γονείς έκαναν τα παιδιά να νιώθουν ξεχωριστά, εκείνα μεγαλώνοντας θα καλλιεργούσαν ισορροπημένη αυτοεκτίμηση. Οι γονείς ενθαρρύνονταν να υποκύπτουν στα θέλω των παιδιών τους, να τα επαινούν συνεχώς και γενναιόδωρα ακόμη και για μια αξιέπαινες πράξεις, να μην τα διορθώνουν και ούτε να τα διαπαιδαγωγούν. Το βιβλίο Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ (Generation me) αναφέρει : ” Το κίνημα της αυτοεκτίμησης, αντί να δημιουργήσει συγκροτημένα και ευτυχισμένα παιδιά, δημιούργησε μια στρατιά μικρών νάρκισσων”.
Η πραγματική αυτοεκτίμηση δεν συνίσταται στο γεγονός ότι τα παιδιά ακούν από παντού ότι είναι ξεχωριστά, αλλά όταν όντως κάτι κατορθώνουν. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να αποκτούν συγκεκριμένες δεξιότητες, τις οποίες θα πρέπει να εξασκούν, να τις βελτιώνουν επιμελώς καθώς και να δείχνουν ενδιαφέρον για τις ανάγκες των άλλων.
Πολλοί άνθρωποι επειδή μεγάλωσαν εστιάζοντας στις δικές τους ανάγκες και επιθυμίες, δυσκολεύονται να δημιουργήσουν μόνιμες σχέσεις και πολλοί από αυτούς να υποφέρουν από άγχος και κατάθλιψη. Ασφαλώς ο συνεχείς έπαινος δεν προετοιμάζει για τις απογοητεύσεις, την κριτική και τις προσεχείς περιστασιακές αποτυχίες.
ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ
Να επαινείτε το παιδί όταν το αξίζει πραγματικά. Αν η κόρη σας γράψει καλά σε ένα διαγώνισμα, επαινέστε την. Αν πάρει χαμηλό βαθμό, μη ρίξετε αμέσως το φταίξιμο στον δάσκαλο. Κάτι τέτοιο δεν θα τη διδάξει ταπεινοφροσύνη. Απεναντίας, βοηθήστε την να σκεφτεί πώς θα τα πάει καλύτερα την επόμενη φορά. Να φυλάτε τον έπαινο για τις περιπτώσεις που όντως κατορθώνει κάτι.
Να διορθώνετε το παιδί όταν είναι απαραίτητο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το επικρίνετε για κάθε του λάθος. Τα σοβαρά λάθη όμως πρέπει να διορθώνονται. Το ίδιο ισχύει και για τα εσφαλμένα χαρακτηριστικά του. Αλλιώς, αυτά μπορεί να ριζώσουν βαθύτερα.
Υποθέστε λόγου χάρη ότι ο γιος σας έχει την τάση να καυχιέται. Αν δεν τον διορθώσετε, μπορεί να πάρουν τα μυαλά του αέρα με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι άλλοι να τον αποφεύγουν. Εξηγήστε λοιπόν στο παιδί σας πως ο κομπασμός δεν δίνει ωραία εικόνα και ότι ίσως τον φέρει στο σημείο να ντροπιαστεί. Εξηγήστε του επίσης ότι ένα άτομο που έχει ισορροπημένη άποψη για τον εαυτό του δεν νιώθει την ανάγκη να διαφημίζει τις ικανότητές του. Διορθώνοντάς τον με πνεύμα αγάπης, τον διδάσκετε ταπεινοφροσύνη χωρίς να πληγώνετε τον αυτοσεβασμό του.?
Προετοιμάστε το παιδί για τις πραγματικότητες της ζωής. Αν ικανοποιείτε κάθε επιθυμία του παιδιού σας, εκείνο θα νιώθει ότι δικαιούται ειδική μεταχείριση. Γι? αυτό, αν λόγου χάρη θέλει κάτι για το οποίο δεν έχετε τα χρήματα, εξηγήστε του γιατί είναι απαραίτητο να κινείται κάποιος εντός προϋπολογισμού. Αν χρειαστεί να ακυρώσετε μια βόλτα ή τις διακοπές, θα μπορούσατε να εξηγήσετε ότι οι απογοητεύσεις είναι κομμάτι της ζωής και ίσως να συζητήσετε πώς χειρίζεστε εσείς τις απογοητεύσεις. Αντί να είστε υπερπροστατευτικοί με τα παιδιά σας για να μην περάσουν καμιά δυσκολία, προετοιμάστε τα για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν ως ενήλικοι.?
Να παροτρύνετε το παιδί να δίνει. Θα μπορούσατε να ετοιμάσετε μαζί έναν κατάλογο με άτομα που χρειάζονται βοήθεια στα ψώνια, στη μεταφορά ή σε κάποια επισκευή. Έπειτα, πάρτε μαζί σας το παιδί καθώς θα βοηθάτε κάποιους από αυτούς. Αφήστε το να δει πόση χαρά και ικανοποίηση νιώθετε εσείς φροντίζοντας τις ανάγκες των άλλων. Έτσι διδάσκετε στο παιδί σας ταπεινοφροσύνη με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο??με το παράδειγμά σας.?